Pricing & Cost Analysis: Activity Based Costing και Break-even

Με τη μέθοδο κοστολόγησης που βασίζεται σε δραστηριότητες, η κατανομή των έμμεσων δαπανών σχετίζεται ευθέως με τις δραστηριότητες που τις δημιουργούν.

Για παράδειγμα, αντί το έμμεσο κόστος του τμήματος προμηθειών να βασίζεται σε μια αυθαίρετη βάση όπως το ποσοστό ανά δαπάνη αγορών, αναλύονται οι επιμέρους δραστηριότητες του τμήματος αγορών και το επιμέρους κόστος κατανέμεται σε διάφορες κατηγορίες υλικών, έργων, επιχειρησιακές μονάδες και προγράμματα.

Κοστολόγηση δραστηριοτήτων

 

Συγκεκριμένα, με τη μέθοδο κοστολόγησης δραστηριοτήτων:

 

  • Χρησιμοποιούνται πολλές «δεξαμενές» έμμεσου κόστους αντί μιας (ή ολίγων) που χρησιμοποιούν τα παραδοσιακά συστήματα κοστολόγησης.
  • Όλο το κατασκευαστικό κόστος επιβαρύνει τα προϊόντα.
  • Ο εξοπλισμός «ενοικιάζεται» από τα παραγωγικά τμήματα σε τιμές του εμπορίου.
  • Για τους σκοπούς ελέγχου της παραγωγής χρησιμοποιούνται πραγματικές αντί των «πρότυπων» ωρών εργασίας.
  • Αναγνωρίζεται ότι το 70-85% του κόστους νέων προϊόντων προσδιορίζεται πριν από την παραγωγή του.
  • Το κάθε έργο / δραστηριότητα κοστολογείται μεμονωμένα.
  • Λόγω της σύντμησης των κύκλων ζωής των προϊόντων επιτρέπεται η ταχύτερη ανάκτηση του κόστους ανάπτυξης νέων προϊόντων.
  • Η κοστολόγηση επικεντρώνεται στους εμπλεκόμενους,ήτοι μηχανικούς, προγραμματιστές παραγωγής, συντηρητές κ.α.

 

Για τον υπολογισμό του ποσοστού έμμεσου κόστους είναι σημαντική η ακρίβεια της επιμέτρησης των διαφόρων κατηγοριών κόστους. Επίσης, σημαντικός είναι και ο τρόπος κατανομής του έμμεσου κόστους στα διαφορετικά είδη. Συχνά, οι εκτιμήσεις βασίζονται σε ιστορικά στοιχεία ή σε πρόχειρους υπολογισμούς. Εάν σε μια επιχείρηση το έμμεσο κόστος υποεκτιμηθεί, τότε η τιμολόγηση των προσφορών θα είναι ασύμφορη. Αντίθετα, εάν το έμμεσο κόστος υπερεκτιμηθεί, τότε η επιχείρηση δεν είναι ανταγωνιστική.

 

Παράδειγμα 18.2: Σύγκριση κόστους μονάδας από την εφαρμογή της μεθόδου σταθερού έμμεσου κόστους και της μεθόδου ABC

 

Πίνακας Παράδειγμα 18.2

 

Ανάλυση του νεκρού σημείου

 

Ένας άλλος τρόπος περιγραφής του κόστους ενός προμηθευτή είναι ο διαχωρισμός του σε σταθερό, μεταβλητό και σε ημιμεταβλητό. Ειδικότερα:

 

  • Μεταβλητό Κόστος: Κόστος που παραμένει σταθερό ανά μονάδα, αλλά κυμαίνεται σε ευθεία αναλογία με τις αλλαγές στους όγκους παραγωγής / δραστηριότητας. Το μεταβλητό κόστος μπορεί να είναι άμεσο (π.χ. εργατικά και υλικά) ή έμμεσο (π.χ. ενέργεια, αναλώσιμα παραγωγής και έμμεσα εργατικά λόγω λειτουργίας σε βάρδιες).
  • Σταθερό Κόστος: Κόστος που παραμένει σταθερό για το σύνολο μιας δεδομένης χρονικής περιόδου, ανεξαρτήτως μεταβολών στη δραστηριότητα (π.χ. μισθοί και ενοίκια).
  • Ημιμεταβλητό Κόστος: Κόστος με μεταβλητές και σταθερές συνιστώσες. Αλλάζει εντός μιας περιοχής, αλλά όχι με ευθεία αναλογία. Για παράδειγμα, στους μισθούς προσωπικού με bonus για πωλήσεις άνω του 1 εκ.€, ο μισθός είναι σταθερό κόστος και το bonus είναι μεταβλητό κόστος.

 

Η τεχνική της ανάλυσης του νεκρού σημείου (break-even analysis) βασίζεται στην εξέταση των παραπάνω μορφών κόστους και βοηθά στην εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικών με την κερδοφορία ενός προμηθευτή. Η ανάλυση καθορίζει το σημείο που τα συνολικά έσοδα ενός προμηθευτή εξισώνονται με τα συνολικά έξοδά του. Παραγωγή και πωλήσεις που είναι άνω του νεκρού σημείου αποφέρουν κέρδη στον προμηθευτή, ενώ πωλήσεις κάτω του νεκρού σημείου προξενούν οικονομικές ζημιές στον προμηθευτή.

 

Παράδειγμα 18.3: Ανάλυση νεκρού σημείου

 

Ένας προμηθευτής προμηθεύει μια επιχείρηση με ένα είδος που χρησιμοποιείται αποκλειστικά από αυτήν. Το κόστος εκκίνησης της μηχανής για την παραγωγή του είδους είναι από 1 έως 500 τεμάχια 200€. Το κόστος παραγωγής κάθε τεμαχίου ανέρχεται σε 0,50€ και η τιμή πώλησης σε 0,90€.

 

Πόσα τεμάχια πρέπει να πουλήσει ο προμηθευτής προκειμένου να είναι στο νεκρό σημείο;

 

Ως γνωστόν, το νεκρό σημείο βρίσκεται εκεί όπου εξισορροπείται το κόστος με τις πωλήσεις.

 

Ισχύουν:

 

Συνολικές Πωλήσεις = Τιμή / Τεμάχιο X Ποσότητα Πωληθέντων Τεμαχίων

Συνολικό Κόστος = Σταθερό Κόστος + Μεταβλητό Κόστος X Ποσότητα Πωληθέντων Τεμαχίων

 

Δίδονται:          Τιμή Τεμαχίου 0,90€

Σταθερό Κόστος ανά αλλαγή Παραγωγής: 200€

Μεταβλητό Κόστος ανά Τεμάχιο: 0,50€

 

Για τον προσδιορισμό του νεκρού σημείο ισχύει:

 

Συνολικές Πωλήσεις = Συνολικό Κόστος:

 

0,90€X = 200€ + 0,50€X

 

Από την εξίσωση προκύπτει: Χ= 500

 

Φυσικά ο προμηθευτής θέλει να έχει κέρδος. Ο αγοραστής αφού εξετάσει την ανάλυση κόστους του προμηθευτή μπορεί να έλθει σε συμφωνία για καθαρό κέρδος της τάξεως του 20% επί των πωλήσεων.

 

Ο αντίστοιχος αριθμός τεμαχίων είναι:

 

Συνολικές Πωλήσεις = Σταθερό Κόστος + Μεταβλητό Κόστος X Ποσότητα Πωληθέντων Τεμαχίων+ Επιθυμητό Κέρδος

 

0,90€X=0,50€X+200€+0,20(0,90€X)
0,90€X=0,50€X+200€+0,18€X
0,22€X=200€

 


X = 909 τεμάχια

 

Βέβαια εάν η αύξηση του όγκου των πωλήσεων αναγκάσει έναν προμηθευτή να αγοράσει μηχανήματα, να επεκτείνει την εγκατάστασή του η να υποστεί πρόσθετο σταθερό κόστος, ο αγοραστής
πρέπει να συνεκτιμήσει τη συνάφεια και να δεχθεί αναθεώρηση των σχετικών παραμέτρων.


 

Πηγή: Διοίκηση Εφοδιασμού, Λάμπρος Λάιος, Πειραιάς 2010

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:

ΕΠΟΜΕΝΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ

There are no up-coming events