Capital Budgeting: Total Cost of Ownership ενός Παγίου

Από τα προαναφερόμενα προκύπτει ότι η αγορά ενός σημαντικού παγίου συνιστά μια άκρως σημαντική για την επιχείρηση απόφαση.

Η δαπάνη για την αγορά ενός παγίου μπορεί μεν να είναι υψηλή, επισκιάζεται όμως από άλλα στοιχεία κόστους.

 

Το ολικό κόστος ιδιοκτησίας μπορεί να περιγραφεί σαν ένα παγόβουνο (βλέπε σχήμα 21.3), του οποίου το μεγαλύτερο μέρος βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Όπως το πλήρωμα του Τιτανικού δεν αντιλήφθηκε το μέγεθος του παγόβουνου και προχώρησε ανυποψίαστο στην καταστροφή του, έτσι και οι ανυποψίαστες επιχειρήσεις αγοράζουν πάγια με βάση την τιμή, χωρίς να αντιλαμβάνονται το ολικό κόστος που συνεπάγεται εκ των υστέρων ένα πάγιο. Για παράδειγμα, το κόστος μη προγραμματισμένης διακοπής της λειτουργίας μιας μονάδας διύλισης πετρελαίου λόγω βλάβης, μπορεί να ανέλθει στο ποσό του 1εκ. $ ανά ημέρα.

 

Όπως ειπώθηκε, η χρήση ενός παγίου δημιουργεί διαφόρων ειδών δαπάνες, όπως για παράδειγμα λειτουργίας, συντήρησης και υποστήριξης. Για το λόγο αυτό, η αγορά πρέπει να βασίζεται στο συνολικό κόστος ή αντίστοιχα στο ολικό κόστος του κύκλου ζωής του παγίου. Το ολικό κόστος ζωής αντανακλά μια εκτίμηση του κόστους όλων των συντελεστών κατά τη διάρκεια της ωφέλιμης ζωής ενός παγίου που μπορεί να εκτείνεται σε σειρά ετών. Κύρια επιδίωξη μέσω του υπολογισμού του ολικού κόστους ενός παγίου είναι να σχηματισθεί μια πιο σφαιρική εικόνα της συμφερότερης επιλογής, σε σχέση με την εικόνα που αποκτάται από την εφαρμογή άλλων μεθόδων, που βασίζονται μόνο στην αρχική τιμή αγοράς. Κατ' αυτόν τον τρόπο ενισχύεται και η διαπραγματευτική θέση του αγοραστή έναντι των υποψήφιων προμηθευτών.

 

Κατά το στάδιο υπολογισμού, για πολλές από τις επί μέρους συνιστώσες του ολικού κόστους δεν υπάρχουν διαθέσιμα ιστορικά ή άλλα στοιχεία. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε μηχανήματα νέας τεχνολογίας που αγοράζονται για πρώτη φορά. Ως εκ τούτου, η ανάλυση του κόστους και ο υπολογισμός του ολικού κόστους είναι συνήθως αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας, στην οποία συμμετέχουν τα στελέχη εφοδιασμού, οι χρήστες, τεχνικά, οικονομικά στελέχη και άλλοι ειδικοί, ανάλογα με τις ανάγκες.

 

Παράγοντες ολικού κόστους

 

Οι διαφορετικές συνιστώσες του ολικού κόστους ομαδοποιούνται συνήθως σε τρεις κατηγορίες, ήτοι το κόστος απόκτησης, το κόστος λειτουργίας και το χρηματοοικονομικό κόστος. Παρακάτω περιγράφονται συνοπτικά οι επιμέρους συνιστώσες και οι οικονομικοί παράγοντες που συνθέτουν το εν λόγω κόστος.

 

Κόστος Απόκτησης
  • Κόστος μετατροπής εγκαταστάσεων: Αφορά στο κόστος των αναγκαίων μετατροπών των εγκαταστάσεων για την υποδοχή του νέου εξοπλισμού. Για παράδειγμα, η εγκατάσταση ενός μεγάλου συστήματος υπολογιστών απαιτεί ειδικό σύστημα κλιματισμού για την απαγωγή της θερμότητας, σύστημα πυροπροστασίας και πιθανόν ειδική πλατφόρμα για τις υποδαπέδιες καλωδιώσεις.
  • Πρωτογενής και δευτερογενής συσκευασία (Packing and Crating): Για τη μεταφορά ορισμένων παγίων απαιτείται ειδική συσκευασία συγκεκριμένων προδιαγραφών. Το ερώτημα είναι εάν το κόστος της συσκευασίας περιλαμβάνεται στην τιμή. Εάν η απάντηση είναι καταφατική, μπορεί να απαιτηθεί διαχωρισμός προκειμένου το πάγιο να καταχωρηθεί στο αρχείο παγίων με την πραγματική του αξία. Για το λόγο αυτό, θα ήταν σκόπιμο το κόστος συσκευασίας να αποτελέσει αντικείμενο ξεχωριστών διαπραγματεύσεων.
  • transport-v2-300x300Μεταφορά: Ορισμένες κατηγορίες παγίων είναι ογκώδη και εύθραυστα. Επίσης, οι χρόνοι παράδοσής τους μπορεί να είναι πολύ μεγάλοι. Είναι προς το συμφέρον του αγοραστή να απαιτήσει από τον προμηθευτή να διατηρήσει την κυριότητα του παγίου ενόσω διαρκεί η μεταφορά του (βλέπε Κεφάλαια 7 και 13). Σε περίπτωση καταστροφής ή απώλειας του παγίου, εάν ο αγοραστής έχει ήδη αποκτήσει την κυριότητά του, θα κληθεί να εξοφλήσει τα τιμολόγια και να κάνει αγωγή αποζημίωσης στον προμηθευτή για τη βλάβη που υπέστη (εάν αυτό είναι εφικτό). Επιπλέον, θα αναγκασθεί να παραγγείλει από τον προμηθευτή ένα νέο μηχάνημα προς αντικατάσταση του προηγούμενου, με αποτέλεσμα να περιμένει αρκετό χρονικό διάστημα για την παράδοση της νέας παραγγελίας. Σε περίπτωση που το πάγιο ανήκει στον προμηθευτή και η παραγγελία δεν έχει ακόμη παραδοθεί, ο προμηθευτής εξακολουθεί να έχει την υποχρέωση να παραδώσει, ενώ ο αγοραστής δεν υποχρεούται να εξοφλήσει το τιμολόγιο. Συνεπώς, ο προμηθευτής οφείλει να παραδώσει το πάγιο και ο ίδιος θα επιδιώξει να αποζημιωθεί για την επελθούσα καταστροφή. Ο προμηθευτής δεν πρέπει να χρεώσει στον αγοραστή αυτές τις δαπάνες. Σε αντίθετη περίπτωση θα πρέπει να περιληφθούν στο ολικό κόστος ιδιοκτησίας και να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
  • Εκφόρτωση και Εγκατάσταση: Εάν ο εξοπλισμός είναι ογκώδης, ευαίσθητος και έχει μεγάλο βάρος, είναι προτιμότερο ο προμηθευτής να εκφορτώσει τον εξοπλισμό και να τον εγκαταστήσει στην τελική του θέση. Εάν υπάρξουν σχετικές επιβαρύνσεις θα πρέπει να περιληφθούν στο ολικό κόστος και να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
  • Τεχνική Βοήθεια: Εάν το πάγιο είναι ευαίσθητο και πολύπλοκο, είναι πιθανό να χρειάζεται κάποιες επιπλέον ρυθμίσεις μετά την εγκατάσταση προκειμένου να εξασφαλιστεί η σωστή λειτουργία του. Η συμβολή του προμηθευτή στο στάδιο αυτό αποτελεί εγγύηση για την αποφυγή μακροχρόνιων προβλημάτων. Εάν υπάρξουν σχετικές επιβαρύνσεις πρέπει να περιληφθούν στο ολικό κόστος ιδιοκτησίας.
  • Εκπαίδευση χειριστών και συντηρητών: Σε ποιό βαθμό είναι απαραίτητη η εκπαίδευση των χειριστών και του τεχνικού προσωπικού σε θέματα λειτουργίας και συντήρησης του εξοπλισμού; Τι ποσοστό της εκπαίδευσης περιέχεται στην τιμή αγοράς του παγίου; Με ποιό τρόπο πιστοποιείται ο χειριστής του παγίου; Προφανώς εάν προκύψουν πρόσθετες επιβαρύνσεις σχετικά με την εκπαίδευση χειριστών και συντηρητών πρέπει να περιληφθούν στον υπολογισμό του ολικού κόστους ιδιοκτησίας. Επίσης, πρέπει να εκτιμηθεί το κόστος του υλικού που θα αναλωθεί κατά την περίοδο της δοκιμαστικής λειτουργίας του παγίου.

 

Κόστη Λειτουργίας
  • Τεχνική Εξυπηρέτηση και Συντήρηση: Το κόστος τεχνικής εξυπηρέτησης και συντήρησης του παγίου κατά κανόνα περιλαμβάνεται στην αρχική σύμβαση αγοράς. Προς τούτο, θα πρέπει να εκτιμηθεί η απαιτούμενη συχνότητα της προγραμματισμένης ή και της επείγουσας συντήρησης. Προκειμένου να καθοριστεί το σχετικό κόστος πολλαπλασιάζεται το κόστος κάθε επίσκεψης των τεχνικών του προμηθευτή με το συνολικό αριθμό επισκέψεων. Λόγω των αναμενόμενων αυξήσεων των δαπανών συντήρησης στο μέλλον, κατά τον υπολογισμό του ολικού κόστους ιδιοκτησίας χρειάζεται οι τιμές των ανταλλακτικών να ανάγονται σε σημερινές τιμές, εφόσον οι αυξήσεις μπορεί να εξισορροπούν την έκπτωση από τον υπολογισμό της παρούσας αξίας. Με την προληπτική συντήρηση αποφεύγονται οι καταστροφικές βλάβες. Από την άλλη πλευρά, η προληπτική συντήρηση έχει μεγάλο κόστος διότι προξενεί νεκρούς χρόνους, οι αμοιβές των συντηρητών είναι μεγάλες και το κόστος των ανταλλακτικών είναι επίσης μεγάλο διότι μερικά αντικαθίστανται πριν τη λήξη της ωφέλιμης ζωής τους. Μια εναλλακτική λύση είναι η αντικατάσταση ανταλλακτικών με βάση προσομοιώσεις και χρήση καμπυλών με πιθανότητες αστοχίας, που παρέχονται από τους προμηθευτές. Εν κατακλείδι, τα ζητήματα που πρέπει να απαντηθούν είναι τα εξής: Ποιο είναι το ποσοστό των ανταλλακτικών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκ νέου μετά από καθαρισμό και συντήρηση και ποιό είναι το αντίστοιχο κόστος; Ποιο είναι το ποσοστό αυτοσυντηρούμενων ανταλλακτικών; Πώς προειδοποιείται ο χρήστης για την ανάγκη συντήρησης του παγίου;
  • Ανταλλακτικά και αναλώσιμα: Βασική συνιστώσα του λειτουργικού κόστους είναι οι δαπάνες σε ανταλλακτικά και αναλώσιμα. Η κατανάλωση των αναλώσιμων εκτιμάται συνήθως ανά μήνα ή ανά έτος. Οι ανωτέρω εκτιμήσεις πολλαπλασιάζονται με τον αριθμό των μηνών (ή αντίστοιχα ετών) που αντιστοιχούν στην ωφέλιμη ζωή του εξοπλισμού για να προκύψει το κόστος των αναλώσιμων, το οποίο περιλαμβάνεται στον υπολογισμό του ολικού κόστους ιδιοκτησίας. Η κατανάλωση των ανταλλακτικών υπολογίζεται με βάση τις προτάσεις του προμηθευτή για συντήρηση, την πρότερη εμπειρία των τεχνικών του αγοραστή ή και από τεχνικούς άλλων επιχειρήσεων όπου χρησιμοποιείται ο εν λόγω εξοπλισμός. Στο σημείο αυτό, είναι απαραίτητη η διαπραγμάτευση με τον προμηθευτή για την τιμολόγηση των ανταλλακτικών, διότι η επιρροή του αγοραστή βρίσκεται στο ανώτατο επίπεδο. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η αγορά ανταλλακτικών σε μεταγενέστερα στάδια μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα δαπανηρή. Η εκτιμώμενη κατανάλωση ανταλλακτικών κατά τη διάρκεια της ωφέλιμης ζωής του παγίου πολλαπλασιάζεται με τις τιμές που συμφωνήθηκαν με τον προμηθευτή για να υπολογιστεί το κόστος των ανταλλακτικών, το οποίο θα ενσωματωθεί στο ολικό κόστος. Το κόστος των ανταλλακτικών επηρεάζεται από τον αριθμό των πηγών προμήθειας. Οι πολλές πηγές απαλλάσσουν τον αγοραστή από την υποχρέωση να διατηρεί παρακαταθήκη ανταλλακτικών, ιδίως όταν αυτές βρίσκονται κοντά στην εγκατάστασή του.
  • Κόστος Ευκαιρίας: Ως γνωστόν, το «κόστος ευκαιρίας» αφορά χαμένες πωλήσεις, μειωμένη παραγωγικότητα και νεκρούς χρόνους που προκύπτουν από μια κακή επιλογή παγίου. Για παράδειγμα, υποθέτουμε ότι ένα στέλεχος εφοδιασμού αξιολογεί δύο μηχανήματα, το μηχάνημα Α με τιμή αγοράς €100.000 και το μηχάνημα Β με τιμή αγοράς €125.000. Ο χρόνος παράδοσης του Α είναι 90 ημέρες και του Β 30 ημέρες. Επομένως, το μηχάνημα Β είναι διαθέσιμο για παραγωγή 60 ημέρες νωρίτερα από το Α και επομένως δημιουργεί περισσότερα έσοδα. Η διαφορά αυτή μπορεί να εξισορροπήσει τη διαφορά στις τιμές. Κόστος ευκαιρίας μπορεί επίσης να δημιουργηθεί λόγω διαφοράς στη δυναμικότητα των μηχανημάτων. Για παράδειγμα, έστω ότι ένα μηχάνημα Α είναι πιο παραγωγικό συγκριτικά με το μηχάνημα Β, το οποίο όμως έχει χαμηλότερη τιμή. Σε μια περίοδο αύξησης των πωλήσεων το πιο παραγωγικό μηχάνημα μπορεί να αντιμετωπίσει την αυξημένη ζήτηση. Αντίθετα, εάν προτιμηθεί το λιγότερο παραγωγικό μηχάνημα λόγω χαμηλότερης τιμής, για να αντιμετωπιστεί η αυξημένη ζήτηση μπορεί να χρειαστεί η αγορά ακόμη ενός μηχανήματος με αποτέλεσμα το συνολικό κόστος να υπερβεί κατά πολύ την τιμή του αρχικού μηχανήματος Α με την υψηλότερη αρχική τιμή.
  • Παραγωγικότητα: Ο σχεδιασμός ενός μηχανήματος επηρεάζει την παραγωγικότητα, άρα και το κόστος λειτουργίας του. Ένα καλά σχεδιασμένο μηχάνημα είναι εύκολο και ασφαλές στη χρήση του, και συνεπώς ευνοεί την αυξημένη παραγωγικότητα και τη μείωση των ατυχημάτων. Επίσης, είναι εύκολο στη συντήρηση και στην αντικατάσταση των αναλώσιμων και των ανταλλακτικών του. Η παραγωγικότητα ενός μηχανήματος υπολογίζεται σε σχέση με το πρόσθετο κόστος που τυχόν δημιουργείται. Για παράδειγμα, σε περιόδους μειωμένης ζήτησης ένα μηχάνημα με μεγάλη δυναμικότητα δεν αξιοποιείται με αποτέλεσμα να αυξάνεται το κόστος ανά μονάδα προϊόντος. Το αντίθετο ισχύει στην περίπτωση αυξημένης ζήτησης. Όμως και στην περίπτωση αύξησης της παραγωγικότητας, ένα μέρος της εξοικονόμησης μπορεί να απαιτηθεί από τους εργαζόμενους με τη μορφή πρόσθετων αμοιβών. Οι παράγοντες αυτού του είδους πρέπει να συνεκτιμηθούν κατά τον υπολογισμό των εξοικονομήσεων κόστους.
  • Ενέργεια: Σε πολλά πάγια το κόστος της ενέργειας που καταναλώνεται κατά τη διάρκεια της ωφέλιμης ζωής τους ενδεχομένως να υπερβεί κατά πολύ την αρχική τιμή απόκτησης. Επομένως, ο προμηθευτής πρέπει να παρέχει αξιόπιστα στοιχεία της ισχύος του παγίου, προκειμένου το αντίστοιχο κόστος να περιληφθεί στο ολικό κόστος ιδιοκτησίας. Παραδείγματα παγίων με μεγάλο κόστος ενέργειας σε σχέση με την τιμή αγοράς είναι οι φούρνοι, τα συστήματα φωτισμού και οι ηλεκτρικοί κινητήρες. Αντίθετα, η αναλογία κόστους ενέργειας προς τιμή αγοράς είναι μικρότερη στα αυτοκίνητα.
  • Υποπροϊόντα: Στο ολικό κόστος του παγίου υπολογίζεται επίσης και το κόστος των παραγόμενων υποπροϊόντων. Ποιά είναι η εκπομπή καυσαερίων από ένα μηχάνημα που χρησιμοποιεί καύσιμα και ποιό είναι το ύψος της επένδυσης που απαιτείται για τον καθαρισμό των αερίων που διαχέονται στο περιβάλλον; Ένα μηχάνημα μεγάλης ακρίβειας ίσως να αφήνει λιγότερο άχρηστο υλικό συγκριτικά με άλλα χαμηλότερης ακρίβειας. Επίσης, τα υποπροϊόντα μπορεί να χρησιμοποιηθούν για δευτερεύουσες χρήσεις. Για παράδειγμα, τα υπολείμματα της καύσης στερεών καυσίμων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή τσιμέντου, ενώ ο ζεστός αέρας που παράγεται από ηλεκτρικούς συμπιεστές μπορεί να χρησιμοποιείται για τη θέρμανση μιας εγκατάστασης. Από την άλλη πλευρά, ένα μηχάνημα με χαμηλή τιμή αγοράς που δημιουργεί προβλήματα στον κοινωνικό περίγυρο της περιοχής, όπου έχει τις εγκαταστάσεις της η επιχείρηση, πιθανόν να μην είναι συμφέρον ως προς το ολικό κόστος.

 

banner1

 

Χρηματοοικονομικό Κόστος
  • Τρόπος Πληρωμής: Η εξόφληση ενός παγίου μπορεί να γίνει με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, όπως για παράδειγμα με εφάπαξ καταβολή κατά την παράδοσή του, με τμηματικές καταβολές, με χρηματοδότηση και υποθήκη, με χρηματοδοτική μίσθωση και με εξόφληση μετά από την οριστική παραλαβή. Οι οικονομικές υπηρεσίες οφείλουν να υπολογίσουν το κόστος των εναλλακτικών τρόπων εξόφλησης. Σε κάθε περίπτωση, είναι απαραίτητη η παρακράτηση ενός σημαντικού τμήματος της πληρωμής (τουλάχιστον 20%) μέχρι την οριστική παραλαβή, υπό την προϋπόθεση ότι η απόδοση του εξοπλισμού είναι όντως αυτή που περιγράφεται στις προδιαγραφές αγοράς. Σε περίπτωση προβλημάτων απόδοσης, η παρακράτηση αποτελεί σοβαρό κίνητρο για την επίλυσή τους, ενώ αντίθετα μετά από την εξόφληση είναι μικρή η επιρροή που μπορεί να ασκήσει ο αγοραστής προς τον προμηθευτή.
  • Τιμή Μεταπώλησης: Στην περίπτωση αντικατάστασης παλαιού παγίου από νέο, η εμπορική αξία του παλαιού παγίου πρέπει να πιστωθεί στο ολικό κόστος του νέου. Επίσης, πρέπει να πιστωθεί η υπολειπόμενη αξία του νέου παγίου στο τέλος της ωφέλιμης ζωής του. Τέλος, πρέπει να εκτιμηθούν το κόστος απομάκρυνσης του παλαιού παγίου.
  • Ωφέλιμη Ζωή: Η ωφέλιμη ζωή αποτελεί σημαντική συνιστώσα για τον υπολογισμό του ολικού κόστους ενός παγίου. Ειδικότερα, οι αποσβέσεις ενός παγίου αφαιρούνται από τα ακαθάριστα κέρδη, ώστε η επιχείρηση να μπορέσει να αποταμιεύσει χρήματα για την αντικατάστασή του. Προς τούτο, πρέπει να εκτιμηθεί η αναμενόμενη χρονική περίοδος αξιοποίησης του παγίου από την επιχείρηση και να υπολογιστεί η ωφέλιμη ζωή. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η ωφέλιμη ζωή ενός παγίου δεν συμπίπτει με την οικονομική ζωή του. Ως εκ τούτου, είναι δυνατόν ένα πάγιο να έχει αποσβεστεί πλήρως και να συνεχίζει την παραγωγή προϊόντων.
  • Απόσβεση: Η μέθοδος απόσβεσης θα απασχολήσει το τμήμα χρηματοοικονομικών, λόγω επιπτώσεων στη φορολόγηση της επιχείρησης. Τα αρμόδια στελέχη πρέπει να παράσχουν σχετικά στοιχεία που θα περιληφθούν στον υπολογισμό του ολικού κόστους ιδιοκτησίας.

 

Διαδικασία υπολογισμού του Ολικού Κόστους Ιδιοκτησίας

 

Ο υπολογισμός του ολικού κόστους ιδιοκτησίας δεν αποτελεί απλή υπόθεση διότι απαιτεί τόσο τη συλλογή στοιχείων από διαφορετικά τμήματα της επιχείρησης όσο και την ανάλυση του κύκλου ζωής για κάθε διαφορετικό τύπο παγίου. Προκειμένου να υπολογιστεί το ολικό κόστος ιδιοκτησίας πρέπει να εκτελεστούν τα ακόλουθα βήματα:

 

Βήμα 1ο: Αποτύπωση της διαδικασίας και αναγνώριση των συνιστωσών ολικού κόστους ιδιοκτησίας
Ειδικότερα, απαιτείται η δημιουργία ενός διαγράμματος της διαδικασίας από τη στιγμή που εμφανίζεται η ανάγκη αγοράς μέχρι το τέλος της ωφέλιμης ζωής του παγίου. Οι δραστηριότητες που θα προκύψουν θα βοηθήσουν στη δημιουργία γενικών κατηγοριών του ολικού κόστους ιδιοκτησίας.
Βήμα 2ο: Καθορισμός των συντελεστών κόστους για κάθε κατηγορία
Με τη βοήθεια του διαγράμματος αναγνωρίζονται οι συντελεστές κόστους για κάθε κατηγορία.
Βήμα 3ο: Καθαρισμός της μεθόδου μέτρησης κάθε συντελεστή
Εδώ καθορίζεται ο τρόπος υπολογισμού του κόστους κάθε συντελεστή. Για παράδειγμα, για να υπολογιστεί το διαχειριστικό κόστος του τμήματος εφοδιασμού πρέπει να είναι γνωστή η ωριαία αμοιβή των στελεχών και οι ώρες απασχόλησης κατά τη διαδικασία απόκτησης του παγίου.
Βήμα 4ο: Συλλογή στοιχείων και μέτρηση του κόστους
Συλλέγονται στοιχεία για κάθε συντελεστή και υπολογίζεται το κόστος. Είναι η πιο επίπονη φάση διότι απαιτούνται συνεντεύξεις και συλλογή στοιχείων από το σύστημα μηχανοργάνωσης της επιχείρησης. Επίσης, πρέπει να ελέγχεται η αξιοπιστία των στοιχείων που συλλέγονται.
Βήμα 5ο: Κατάστρωση ενός χρονοδιαγράμματος κόστους
Το κόστος κάθε συντελεστή τοποθετείται στην κατάλληλη χρονική περίοδο και κατόπιν υπολογίζεται το συνολικό κόστος για κάθε περίοδο.
Βήμα 6ο: Μετατροπή του κόστους στην παρούσα αξία του
Η παρούσα αξία (αναγωγή του κόστους κάθε περιόδου στην τρέχουσα αξία) υπολογίζεται με τη βοήθεια του τμήματος χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Το άθροισμα της παρούσας αξίας για όλη την ωφέλιμη ζωή του παγίου είναι το ολικό κόστος ιδιοκτησίας.

 

Ο υπολογισμός του ολικού κόστους ιδιοκτησίας πρέπει να εφαρμόζεται σε σημαντικές προμήθειες μεγάλης επένδυσης. Προϋποθέτει την αναγνώριση και την αξιολόγηση των παραγόντων κινδύνου κατά σειρά κρισιμότητας, όπως βεβαιότητα προσφοράς, ποιοτικές και τιμολογιακές διακυμάνσεις, κόστος δανεισμού κ.λ.π. Η συλλογή των στοιχείων διευκολύνεται όταν εξασφαλιστεί η υποστήριξη της διοίκησης, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που απαιτείται η συνδρομή από στελέχη διαφορετικών τμημάτων. Η ομάδα πρέπει να επικεντρωθεί κυρίως σε συντελεστές με υψηλό κόστος προκειμένου να αξιοποιηθεί καλύτερα ο διαθέσιμος χρόνος των στελεχών. Επίσης, είναι ιδιαίτερα σημαντική η σωστή εκτίμηση του ωφέλιμου χρόνου ζωής του παγίου διότι σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να προκύψουν παραποιημένα αποτελέσματα.

 

Πηγή: Διοίκηση Εφοδιασμού, Λάμπρος Λάιος, Πειραιάς 2010

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: