Δομή Διεθνών Aλυσίδων Εφοδιασμού & Logistics

Αναμφίβολα, ο εντοπισμός και η επιλογή ικανών προμηθευτών από χώρες του εξωτερικού αποτελεί μια κρίσιμη συνιστώσα του εφοδιασμού.

Παράλληλα με αυτή την προσπάθεια, τα στελέχη εφοδιασμού πρέπει να αναπτύξουν τα κατάλληλα δίκτυα για τη μεταφορά των προϊόντων και τη μεταβίβαση όλων των στοιχείων που είναι απαραίτητα για την αποτελεσματική διεκπεραίωση των δραστηριοτήτων εφοδιασμού.

 

Ο εφοδιασμός από χώρες του εξωτερικού εμπεριέχει πολλούς κινδύνους διακοπής της ομαλής ροής των υλικών που συνδέονται με το δίκτυο μεταφοράς των αγαθών. Οι κίνδυνοι αυτοί προέρχονται από το μεγάλο αριθμό των φορέων που εμπλέκονται στις διεθνείς συναλλαγές. Επιπρόσθετα, σε πολλές χώρες του εξωτερικού τόσο τα δίκτυα μεταφοράς όσο και οι άλλες υποδομές βρίσκονται σε κακή κατάσταση. Για παράδειγμα, το κόστος μεταφοράς αγαθών εντός της Κίνας είναι κατά 50% πιο δαπανηρό σε σύγκριση με το αντίστοιχο της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Σε πολλές περιπτώσεις προμηθειών από μακρινές χώρες χαμηλού κόστους, τα σενάρια μεταφοράς μπορεί να είναι εξαιρετικά πολύπλοκα διότι περιλαμβάνουν την εμπλοκή πολλών φορέων, υπηρεσιών και μεταφορικών μέσων. Αν ληφθεί υπόψη η μεγάλη διασπορά των προμηθευτών σε πολλές περιοχές της υδρογείου και τα διαφορετικά σενάρια μεταφοράς, καθίσταται κατανοητό το μέγεθος του προβλήματος διαχείρισης του δικτύου εφοδιασμού μιας επιχείρησης. Παρακάτω θα περιγραφούν εν συντομία οι φορείς που εμπλέκονται στις διεθνείς μεταφορές, καθώς και μερικές τυπικές διαδικασίες που επηρεάζουν το κόστος των εισαγωγών.

 

Φορείς που εμπλέκονται στις διεθνείς μεταφορές

 

Σε ένα δίκτυο εφοδιασμού συμμετέχουν ποικίλοι φορείς όπως μεταφορικές επιχειρήσεις, επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών υποστήριξης της μεταφοράς (π.χ. παροχή υποδομών) και κρατικές υπηρεσίες. Σε μερικές περιπτώσεις, οι φορείς αυτοί έχουν θεσμικό ρόλο που προσδιορίζεται από τη νομοθεσία. Σε άλλες περιπτώσεις, παρέχουν υπηρεσίες που αποτελούν προϊόν εξειδικευμένης γνώσης πολύτιμο για τις επιχειρήσεις που το χρησιμοποιούν. Τα στελέχη εφοδιασμού, κατά την επιλογή φορέων διεθνών μεταφορών, εφαρμόζουν δοκιμασμένες αγοραστικές ικανότητες και διαπραγματεύονται με τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις, λιμάνια και εκτελωνιστές για τις εκπτώσεις λόγω μεγάλων ποσοτήτων. Μεταξύ λιμανιών, μέσων μεταφοράς και φορέων παροχής υπηρεσιών υπάρχει ανταγωνισμός. Η κατανόηση των πολλών μεταβλητών στο στίβο των διεθνών μεταφορών μπορεί να αποφέρει μεγάλα οικονομικά οφέλη.

 

Διεθνείς διαμεταφορείς φορτίων

Η φυσική μεταφορά των αγαθών διεξάγεται από ναυτιλιακές και αεροπορικές εταιρίες καθώς και από εταιρείες οδικών μεταφορών. Μερικές από αυτές κατέχουν ιδιόκτητο εξοπλισμό και διενεργούν συνδυασμένες μεταφορές (π.χ. συλλογή ενός εμπορευματοκιβωτίου από την εγκατάσταση ενός προμηθευτή, φόρτωσή του σε ένα πλοίο και παράδοσή του με φορτηγό σε έναν προορισμό, με όλες τις κινήσεις κάτω από τον έλεγχο ενός προμηθευτή). Για ποικίλους λόγους, η μεγάλη πλειονότητα των μικρών επιχειρήσεων δεν συναλλάσσεται απευθείας με διεθνείς μεταφορικές επιχειρήσεις. Το κόστος του προσωπικού που απαιτείται για παρακολούθηση των διεθνών αεροπορικών και θαλάσσιων δρομολογίων, τη συμπλήρωση όλων των εγγράφων που απαιτούνται για διεθνείς μεταφορές και για διαχείριση των πληρωμών σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, είναι πολύ μεγαλύτερο από την αμοιβή ενός διαμεταφορέα που θα αναλάβει να διεκπεραιώσει αυτές τις δραστηριότητες. Οι διαμεταφορείς που λειτουργούν ως διαμεσολαβητές μεταξύ αγοραστή και προμηθευτή, αναλαμβάνουν την παραλαβή των εμπορευμάτων, μισθώνουν χώρο στα μέσα μεταφοράς, προετοιμάζουν τα απαραίτητα έγγραφα και το φορτίο για το μεταφορέα, παρακολουθούν τη διακίνηση του εμπορεύματος, υποστηρίζουν τους εκτελωνιστές στο σημείο εισόδου και διεκπεραιώνουν την τοπική παράδοση στον πελάτη τους. Λόγω των μεγάλων φορτίων που διακινούν, μισθώνουν εκ των προτέρων χώρο σε πολλά μεταφορικά μέσα και μειώνουν με αυτόν τον τρόπο τους ναύλους.

 

3PL-Supply-Chain-Management-LogisticsΠέραν των ανωτέρω υπηρεσιών, οι διαμεταφορείς μπορεί να προσφέρουν πολλές εξειδικευμένες υπηρεσίες όπως την αποθήκευση, τη ραβδογράμμιση, τη σήμανση, τη δειγματοληψία, την επιθεώρηση και την ασφάλιση των προϊόντων, την πλήρωση των εμπορευματοκιβωτίων, τη χρήση γερανών και τα τέλη των φορτηγίδων. Επίσης, συχνά ενεργούν ως εκτελωνιστές (customs brokers) και ενδεχομένως φροντίζουν για τις άδειες των εξαγωγών και των εισαγωγών, των πιστοποιητικών προέλευσης, των τελωνειακών διασαφήσεων, των υγειονομικών πιστοποιητικών κ.α.

 

Για την επιλογή των διαμεταφορέων, εκτός από τις τιμές πρέπει να εκτιμάται το εύρος και η ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών. Η επιλογή πρέπει να βασίζεται σε κριτήρια και μεθόδους παρόμοιες με αυτές που αφορούν προμηθευτές. Αφού διενεργηθεί η διαδικασία προεπιλογής, πρέπει να ζητηθούν συστάσεις και να πραγματοποιηθούν επισκέψεις στις εγκαταστάσεις των υποψηφίων. Οι αποθήκες και τα γραφεία τους πρέπει να διαθέτουν την απαραίτητη οργάνωση.

 

Λόγω παγκοσμιοποίησης, παρατηρούνται αλλαγές που χαρακτηρίζονται από τη συγκέντρωση του έργου σε λίγες μεγάλες επιχειρήσεις παγκόσμιας εμβέλειας, οι οποίες μπορούν να επιτύχουν οικονομίες κλίμακας και να πραγματοποιήσουν επενδύσεις σε τεχνολογίες πληροφορικής.

 

Εκτελωνιστές

Βασική αποστολή των εκτελωνιστών είναι η διεκπεραίωση των πάσης φύσεως διατυπώσεων στις τελωνειακές αρχές μιας χώρας για τη διακίνηση των αγαθών. Πρέπει να είναι γνώστες των διατάξεων και των κανονισμών που ισχύουν σε κάθε χώρα καθώς και της εφαρμοζόμενης διεθνούς νομοθεσίας και να εκπροσωπούν τους πελάτες τους σε τελωνειακούς ελέγχους. Οι εκτελωνιστές εγκρίνονται από τις τελωνειακές αρχές και ελέγχονται από αυτές για την ακρίβεια των διασαφήσεων. Μερικές επιχειρήσεις προσφέρουν ολοκληρωμένες υπηρεσίες διαμεταφορών και εκτελωνισμού. Αντίθετα, διαμεταφορείς που δε διαθέτουν άδεια εκτελωνισμού, χρησιμοποιούν έναν εξουσιοδοτημένο εκτελωνιστή στο σημείο εισόδου της χώρας. Η επιλογή των εκτελωνιστών πρέπει να βασίζεται σε κριτήρια ανάλογα με αυτά που χρησιμοποιούνται για τους διαμεταφορείς. Οι αναποτελεσματικοί εκτελωνιστές μπορεί να δημιουργήσουν μεγάλα προβλήματα που σχετίζονται με τη μη συμμόρφωση με τις διατάξεις και τις συνεχείς διευκρινίσεις για εισαγόμενα προϊόντα που επιβαρύνουν και καθυστερούν τις διαδικασίες με εκτεταμένους τελωνειακούς ελέγχους.

 

Τελωνειακές αρχές

Μια αναπόφευκτη καθυστέρηση στον εφοδιασμό από προμηθευτές του εξωτερικού δημιουργείται στα τελωνεία. Όλα τα αγαθά που εισέρχονται σε μια χώρα, ανεξάρτητα αν πρέπει να καταβληθούν δασμοί ή όχι, υπόκεινται σε ελέγχους από τις τελωνειακές αρχές. Στην Ελλάδα, ο εκτελωνισμός ειδών που μεταφέρονται μέσω θαλάσσης διαρκεί μέχρι δύο ημέρες, ενώ για οδικές και αεροπορικές μεταφορές είναι αισθητά μικρότερος. Η αίτηση εκτελωνισμού συνοδεύεται από το τιμολόγιο, τη φορτωτική και το δελτίο συσκευασίας. Οι δασμοί υπολογίζονται ως ποσοστό επί της αξίας CIF (Cost, Insurance, Freight) των εμπορευμάτων και ποικίλουν ανάλογα με τη δασμολογική τους κλάση. Μαζί με τους δασμούς μπορεί να χρειάζεται να πληρωθούν και άλλες επιβαρύνσεις (π.χ. ΦΠΑ, φόροι κατανάλωσης και τέλη εκτελωνισμού). Είναι ευθύνη των αγοραστών ή των υπευθύνων για τις εισαγωγές να διασφαλίσουν ότι η περιγραφή των εμπορευμάτων είναι σωστή και ότι έχει επιλεγεί η σωστή δασμολογική κλάση. Αν και ένας εκτελωνιστής γνωρίζει τις δασμολογικές κλάσεις, δεν αναμένεται να μπορεί να διακρίνει τις αδιόρατες διαφορές που οδηγούν στη μια ή στην άλλη. Το τιμολόγιο καθορίζει την επιλογή της περιγραφής του εμπορεύματος για λόγους δασμολόγησης. Εάν η περιγραφή είναι αόριστη, ούτε ο εκτελωνιστής ούτε οι τελωνειακές αρχές ευθύνονται για μια λανθασμένη δασμολόγηση.

 

Είναι σημαντική η επιλογή σημείων εισόδου σε μια περιοχή όπου οι τελωνειακές αρχές προσφέρουν πιο αποτελεσματικές υπηρεσίες. Επίσης, οι μεγάλες επιχειρήσεις με σταθερή εισαγωγική δραστηριότητα, τείνουν να απολαμβάνουν καλύτερης εξυπηρέτησης από τις τελωνειακές αρχές. Σε μερικά λιμάνια στα διάφορα έξοδα μπορεί να προστίθενται πρόσθετες επιβαρύνσεις (π.χ. τέλη για τη συντήρηση των εγκαταστάσεων του λιμανιού). Σε μερικές δε επιχειρήσεις, η διαχείριση των δασμών με στόχο τη μείωση του κόστους αποτελεί μια πρόσθετη δραστηριότητα. Μερικοί τρόποι διαχείρισης δασμών μπορεί να είναι:

 

  • Μείωση των δασμών - Ο κυριότερος τρόπος μείωσης των δασμών είναι μέσω επιλογής της κατάλληλης δασμολογικής κλάσης. Εναλλακτικά, ο εισαγωγέας μπορεί να χρησιμοποιήσει μια ζώνη ελευθέρων συναλλαγών (Free Trade Zone) προκειμένου να μετατρέψει τα πρωτογενή προϊόντα σε άλλα, τα οποία εντάσσονται σε χαμηλότερη δασμολογική κλάση. Προφανώς, τα οφέλη είναι μεγαλύτερα για επιχειρήσεις που διακινούν μεγάλους όγκους ειδών.
  • Αποφυγή δασμών  - Αδασμολόγητα αγαθά που έχουν εισαχθεί σε μια χώρα με δελτίο προσωρινής εισαγωγής μπορεί να χρησιμοποιηθούν για ορισμένους σκοπούς (π.χ. έρευνα και ανάπτυξη). Στη συνέχεια, τα αγαθά αυτά μπορεί να αποθηκευθούν σε αποθήκη τελωνειακής αποταμίευσης έως ότου εξαχθούν από τη χώρα. Με αυτόν τρόπο αποφεύγεται η καταβολή δασμών. Βεβαίως, υπάρχει το κόστος διαχείρισης και αποθήκευσης του αγαθού.
  • Καθυστέρηση καταβολής δασμών - Για λόγους ρευστότητας, μια επιχείρηση μπορεί να επιλέξει να διατηρήσει αγαθά σε ζώνη ελευθέρων συναλλαγών. Με αυτόν τον τρόπο, η καταβολή των δασμών καθυστερεί μέχρι τη στιγμή χρησιμοποίησης των αγαθών από την επιχείρηση. Βεβαίως, πρέπει να καταβληθεί το κόστος αποθήκευσης των αγαθών.
  • Επιστροφή δασμών - Αγαθά που επανεξάγονται, είτε ακατέργαστα είτε μετά από κατεργασία, μπορεί να υπαχθούν σε καθεστώς επιστροφής δασμών, αρκεί αυτό να αναφέρεται στην ίδια τη διασάφηση εισαγωγής. Οι επιχειρήσεις μπορεί να εξάγουν το προσωρινά εισαχθέντα είδη για περαιτέρω επεξεργασία και τα προϊόντα που θα προκύψουν να τα επανεισάγουν και να τα θέσουν στο εμπόριο με μερική ή ολική απαλλαγή από καταβολή δασμών.

 

Επιχειρήσεις μεταφορών εντός χωρών του εξωτερικού

Στις περισσότερες χώρες χαμηλού κόστους οι εσωτερικές μεταφορές είναι συνήθως οδικές. Η ποιότητα των υπηρεσιών εξαρτάται από την οργάνωσή τους αλλά και από τις προσφερόμενες υποδομές. Για παράδειγμα, μπορεί να προκληθούν καθυστερήσεις στις φορτώσεις λόγω ελλείψεων που παρουσιάζονται σε εμπορευματοκιβώτια ή λόγω συμφορήσεων στα σημεία φόρτωσης των λιμανιών. Τα προβλήματα αυτά μπορεί να δημιουργήσουν απρόβλεπτες επιβαρύνσεις στο κόστος μεταφοράς.

 

Λιμάνια φόρτωσης

Η κοινή λογική υπαγορεύει την επιλογή ενός λιμανιού που βρίσκεται στη μικρότερη δυνατή απόσταση από την εγκατάσταση του προμηθευτή. TradeLogisticsFactsheetPicΣτην πραγματικότητα η επιλογή είναι πιο σύνθετη, διότι περιλαμβάνονται και άλλες παράμετροι όπως, για παράδειγμα, η συχνότητα των δρομολογίων των πλοίων μεταφοράς, οι συνδέσεις με άλλα μεταφορικά μέσα και η αποτελεσματικότητα των φορέων του λιμανιού. Οι καθυστερήσεις των φορτίων στα λιμάνια, λόγω αραιών ανταποκρίσεων ή λήψης των αδειών αναχώρησης από μη αποτελεσματικές κυβερνητικές αρχές, μπορεί να ανέλθει σε εβδομάδες. Αποτέλεσμα μπορεί να είναι η επιλογή ενός πολύ δαπανηρού μέσου μεταφοράς. Επίσης, σε κάθε λιμάνι καταβάλλεται κόστος που περιλαμβάνει αποθήκευση (εάν τα αγαθά παραδίδονται πριν από την αποστολή τους), κατάληψη αποβάθρας λιμανιού, φόρτωση, κόστος τοπικού πράκτορα κ.α. Τα εν λόγω κόστη διαφέρουν μεταξύ λιμανιών. Διαφέρουν, επίσης, και οι παρεχόμενες υπηρεσίες με αποτέλεσμα να επηρεάζουν το ολικό κόστος παράδοσης των αγαθών.

 

Λιμάνια εκφόρτωσης

Η επιλογή των λιμανιών εκφόρτωσης βασίζεται σε κριτήρια παρόμοια με αυτά που εφαρμόζονται στην επιλογή των λιμανιών φόρτωσης. Η απόσταση από τις εγκαταστάσεις του αγοραστή, η ποιότητα του μεταφορικού δικτύου και η κυκλοφοριακή συμφόρηση, τόσο του λιμανιού όσο και του οδικού δικτύου, αποτελούν σημαντικά κριτήρια επιλογής. Επίσης, σημαντικά κριτήρια αποτελούν οι επιβαρύνσεις και η αποτελεσματικότητα των λιμενικών υποδομών και των υπηρεσιών που παρέχονται από τους φορείς διαχείρισης του λιμανιού.

 

Μεταφορείς

Οι αποστολές φορτίων με μέσα που εκτελούν τακτικά δρομολόγια μπορεί να έχουν μεγάλες οικονομικές επιπτώσεις, λόγω της γεωγραφικής απόστασης των σταθμών και των διαδρομών από τις εγκαταστάσεις των αγοραστών και των προμηθευτών. Οικονομικές επιπτώσεις μπορεί να προκληθούν από την αδυναμία συγχρονισμού μεταξύ των χρονοδιαγραμμάτων των αποστολών και των χρονοδιαγραμμάτων των τακτικών δρομολογίων. Κατά την επιλογή θαλάσσιας μεταφοράς, πολλοί αγνοούν τη διαδρομή που ακολουθεί ένα φορτηγό πλοίο και τον αριθμό των ενδιάμεσων στάσεων που επιβαρύνουν χρονικά τη διάρκεια των αποστολών, κάτι που αυξάνει τα επίπεδα των αποθεμάτων. Η επιλογή ενός μέσου μεταφοράς συνίσταται από τις ακόλουθες ενέργειες:

 

  • Καθορισμός του τελικού προορισμού, της ταχύτητας και της συχνότητας των απαιτούμενων παραδόσεων.
  • Προσδιορισμός των προδιαγραφών της συσκευασίας σε σχέση με τον τύπο και τις δυνατότητες του μέσου μεταφοράς (π.χ. χωρητικότητα, γερανοί βαρέων φορτίων, υπηρεσίες κατάψυξης κ.α.).
  • Επιλογή, ανάλογα με το μέσο μεταφοράς, των καταλληλότερων λιμανιών, τερματικών σταθμών φόρτωσης και εκφόρτωσης και αποθήκευσης των αποστολών.
  • Ανάλυση των επιπτώσεων στο κόστος των συχνών παραδόσεων μικρότερων φορτίων έναντι αραιότερων παραδόσεων μεγαλύτερων φορτίων. Οι συχνές αποστολές έχουν μεγάλο κόστος μεταφοράς αλλά μικρό κόστος αποθήκευσης και χρηματοδότησης.
  • Αποδοχή και σύγκριση προσφορών από ναυτιλιακούς και μεταφορικούς πράκτορες, τους ναυλομεσίτες αεροπορικών και θαλάσσιων μεταφορών και τους πλοιοκτήτες.

 

Η επιχείρηση που επιλέγεται πρέπει να έχει καλή φήμη, να είναι οικονομικά φερέγγυα, με επαρκείς ικανότητες και εμπειρία για να μπορέσει να ανταποκριθεί στο μεταφορικό έργο μιας επιχείρησης. Τα στελέχη εφοδιασμού μπορεί να απαιτήσουν από τους μεταφορείς υπηρεσίες που εξυπηρετούν ειδικές ανάγκες, να προτείνουν τρόπους μείωσης του κόστους και να ενεργήσουν ως συντονιστές γεγονότων, ροών και σημείων ενοποίησης φορτίων σε όλη τη ροή των αγαθών της επιχείρησης.

 

Μεταφορές εσωτερικού

Στις περισσότερες επιχειρήσεις, η μεταφορά προϊόντων μεταξύ των επιμέρους μονάδων περιλαμβάνει τη χρήση ενός συνόλου διεθνών, εθνικών και τοπικών μεταφορικών υπηρεσιών. Τα αγαθά καταφθάνουν στην κεντρική αποθήκη, συνήθως στην περιοχή ενός μεγάλου λιμανιού/σταθμού εκφόρτωσης σιδηροδρόμου/οδικού κόμβου. Η κύρια λειτουργία αυτής της αποθήκης είναι η διάσπαση των μεγάλων φορτίων σε μικρότερα που ομαδοποιούνται περαιτέρω ανάλογα με τις ανάγκες για διανομή σε μεμονωμένα σημεία χρήσης (π.χ. εργοστάσια ή καταστήματα λιανικής πώλησης). Εάν η αποθήκη είναι το πρώτο σημείο «διάσπασης» των φορτίων όπου τα εμπορεύματα περνούν στον έλεγχο του αγοραστή, τότε είναι και το σημείο όπου γίνεται η επιθεώρησή τους και το άνοιγμα των συσκευασιών. Κατόπιν, τα μικρότερα φορτία που δημιουργούνται σύμφωνα με τις απαιτήσεις των χρηστών αποστέλλονται στις τοποθεσίες αποθήκευσης των σημείων χρήσης όπου φυλάσσονται μέχρι την ανάλωσή τους.

 

logisticsandsupply

 

Οι εσωτερικές μεταφορές μεταξύ των μονάδων μιας επιχείρησης περιλαμβάνουν διανομές από τις κεντρικές αποθήκες σε περιφερειακές και στη συνέχεια σε αποθήκες καταστημάτων λιανικής πώλησης. Επειδή το σύστημα αυτό είναι πολύ αργό, προτιμώνται συστήματα τύπου J.I.T.. Ωστόσο, εκεί όπου οι γραμμές εφοδιασμού είναι μακρές και περιλαμβάνουν διεθνείς μεταφορές με διαφορετικούς τύπους μεταφορικών μέσων και αβεβαιότητα στους χρόνους παράδοσης, μπορεί να είναι απαραίτητη η αποθήκευση σε πολλαπλά επίπεδα (multi-echelon). Κατά τη διαδικασία δημιουργίας ενός προγράμματος εσωτερικών μεταφορών, πρέπει να εξετάζεται η αβεβαιότητα στους χρόνους παράδοσης των παραγγελιών. Με αυτόν τον τρόπο, θα διαπιστωθεί κατά πόσο μια επένδυση σε ταχύτερα και πιο τακτικά μέσα μεταφοράς δικαιολογείται από τις οικονομίες που προκύπτουν σε σύγκριση με το κόστος αποθήκευσης και μεταφοράς ενός συστήματος αποθήκευσης πολλαπλών επιπέδων. Εξαιτίας της αβεβαιότητας στους χρόνους παράδοσης, οι λειτουργίες της εσωτερικής διανομής πιθανόν να μην είναι αποτελεσματικές. Τα οχήματα που κατέχει και χρησιμοποιεί αποκλειστικά μια επιχείρηση μπορεί να κυκλοφορούν κενά φορτίων για μεγάλο μέρος της διαδρομής τους.

 


Παράδειγμα 7.4: Υπολογισμός λειτουργικής απόδοσης οχημάτων

 

Τα στοιχεία μεταφοράς δείχνουν ότι τα τρία φορτηγά αυτοκίνητα του στόλου μιας επιχείρησης μεταφέρουν συνολικά κατά μέσο όρο 250 τόνους ανά μήνα από την κεντρική αποθήκη προς το εργοστάσιο κατασκευής. Οι οδηγοί εργάζονται έναν μέγιστο αριθμό 6 ώρών ανά μέρα. Η διαδρομή από το εργοστάσιο έως την αποθήκη διαρκεί 3 ώρες.
Η εκμετάλλευση του στόλου καθορίζεται από τους ακόλουθους υπολογισμούς:
Τρία αυτοκίνητα φορτηγά 8 τόνων παραδίδουν 24 τόνους ανά ημέρα (Διαδρομή 3 ωρών και επιστροφή 3 ωρών + 1 ώρα για φόρτωση και εκφόρτωση του φορτίου). Οι οδηγοί δεν εργάζονται τα Σαββατοκύριακα, ενώ τα οχήματα απαιτούν 1 έως 2 ημέρες συντήρηση ανά μήνα, με αποτέλεσμα να αξιοποιούνται κατά μέσο όρο 20 ημέρες ανά μήνα. Κάθε μήνα, τα φορτηγά μπορούν να μεταφέρουν στο μέγιστο: 20 ημέρες x 24 τόνους = 480 τόνους. Ωστόσο, αν υποτεθεί ότι μετέφεραν πραγματικά μόνο 250 τόνους, η ποσοστιαία εκμετάλλευση των οχημάτων θα είναι: (250 τόνοι/480 τόνοι)x100= 52%.

 

Η λειτουργική αποτελεσματικότητα των οχημάτων μπορεί να αυξηθεί μέσω «φορτίων επιστροφής», απασχόλησης λιγότερων οχημάτων με 2 ή 3 βάρδιες οδηγών, βελτίωσης της προληπτικής συντήρησης των οχημάτων και εκπαίδευσης των οδηγών για τη μείωση των βλαβών.


 

Ασφάλιση φορτίων

Η ασφάλιση των διεθνών μεταφορών φορτίων είναι μια ακόμη παράμετρος μελέτης, διότι διαφέρει ο βαθμός υπαιτιότητας ανάλογα με τον τύπο μεταφοράς, τη χώρα και το φορέα που έχει την ευθύνη σε κάθε τμήμα της μεταφοράς. Ο αγοραστής έχει τη δυνατότητα να ασφαλίσει ο ίδιος τα φορτία του. Οι περισσότεροι εμπορικοί όροι μεταφορών (INCOTERMS) μεταβιβάζουν στον αγοραστή ένα μέρος τουλάχιστον των κινδύνων απώλειας των φορτίων, επομένως είναι αναγκαία η ασφάλιση των φορτίων. Για την επιλογή της ασφαλιστικής κάλυψης πρέπει να ληφθεί υπόψη ο κίνδυνος απώλειας, η αξία του φορτίου, οι επιπτώσεις από την απώλεια, η ασφαλιστική δαπάνη και το εύρος των καλύψεων. Συνήθως, οι επιχειρήσεις του κλάδου εξειδικεύονται σε διαφορετικά είδη ασφάλισης (ναυτιλιακή, φορτίων, οδικών μεταφορών κ.α.). Η ασφάλιση μεμονωμένων αποστολών είναι μια δαπανηρή υπόθεση και πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στην περίπτωση αντικειμένων ιδιαίτερα υψηλής αξίας ή στην περίπτωση ειδικών μεταφορών (π.χ. οικοσκευή) που συμβαίνουν άπαξ. Εάν μια επιχείρηση μεταφέρει φορτία σε τακτά διαστήματα, ενδείκνυται η σύναψη μιας ασφαλιστικής σύμβασης που καλύπτει το σύνολο του προγράμματος μεταφορών για μια χρονική περίοδο. Το κόστος ασφάλισης είναι μικρότερο σε σχέση με τις μεμονωμένες ασφαλιστικές καλύψεις λόγω του ότι ετοιμάζεται μια και μόνη σύμβαση και ο κίνδυνος υπολογίζεται για το σύνολο των προβλεπόμενων αποστολών. Εναλλακτικά, η ασφάλιση μπορεί να περιληφθεί στη ολική τιμή χρέωσης των οδικών μεταφορέων, διαμεταφορέων, θαλάσσιων γραμμών και πρακτόρων.

 

Βεβαίως, υπάρχει και η επιλογή της μη ασφαλιστικής κάλυψης. Λόγω της μεγάλης αξιοπιστίας που επιδεικνύει ο κλάδος των διεθνών μεταφορών, πολλές επιχειρήσεις που διακινούν μεγάλες ποσότητες αγαθών επιλέγουν να μην ασφαλίζουν τα είδη τους, διότι έχουν υπολογίσει ότι το κόστος ασφαλιστικής κάλυψης είναι πολύ μεγαλύτερο από την πιθανή απώλεια μερικών αποστολών.

 

Πηγή: Διοίκηση Εφοδιασμού, Λάμπρος Λάιος, Πειραιάς 2010

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: