Inventory Management: Υπολογισμός Παρτίδας και Συντονισμός

Κατά τη διάρκεια Υπολογισμού των Καθαρών Απαιτήσεων πρέπει αφενός να καθοριστούν κατάλληλα οι προγραμματισμένες παραλαβές.

Δηλαδή να επιταχύνθούν αυτές που προβλέπονται να παραληφθούν πάρα πολύ αργά και καθυστερήσουν αυτές που προβλέπονται να φθάσουν πάρα πολύ σύντομα.

 

Αφετέρου με βάση το διαθέσιμο απόθεμα να υπολογιστούν οι καθαρές απαιτήσεις.

 

Τα περισσότερα συστήματα M.R.P. υποθέτουν ότι όλες οι προγραμματισμένες παραλαβές θα παραληφθούν προτού ολοκληρωθεί οποιαδήποτε άλλη παραγγελία. Αυτό έχει νόημα δεδομένου ότι οι προγραμματισμένες παραλαβές είναι ήδη δρομολογημένες και έτσι είναι απίθανο κάποια νέα προγραμματισμένη έκδοση εντολής να παραληφθεί πιο σύντομα, με άλλα λόγια είναι ευκολότερο να επισπευσθεί μια υπάρχουσα εντολή από το να δημιουργηθεί μια νέα. Επομένως, το σύστημα M.R.P. υποθέτει ότι η κάλυψη των απαιτήσεων θα προέλθει πρώτα από το διαθέσιμο απόθεμα, στη συνέχεια από τυχόν προγραμματισμένες παραλαβές (ανεξάρτητα από την ημερομηνία παράδοσής τους), και τέλος από μια νέα εντολή παραγωγής, αγοράς ή διακίνησης.

 

closeout-buyers1Για να υπολογιστεί η χρονική τοποθέτηση μιας προγραμματισμένης παραλαβής πρέπει να καθοριστεί το διάστημα που μπορεί καλυφθεί από το διαθέσιμο απόθεμα. Πιο συγκεκριμένα, σε κάθε περίοδο υπολογίζεται το I = It-1 - Dt , αρχίζοντας από t = 1 και Io  ίσο με το αρχικό διαθέσιμο απόθεμα, όπου Dt  οι μικτές απαιτήσεις για την περίοδο t, It  η προβολή της ποσότητας αποθέματος στο τέλος της περιόδου t και Io  η ποσότητα αποθέματος στο τέλος της τρέχουσας περιόδου. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται αυξάνοντας το t έως ότου το It  γίνει αρνητικό. Σε αυτή την περίοδο θα πρέπει να γίνει χρονική τοποθέτηση των προγραμματισμένων παραλαβών (αν υπάρχουν) έως ότου καλυφθεί η απαίτηση (αν είναι εφικτό). Αν η τρέχουσα ημερομηνία παράδοσης της πρώτης χρονικά προγραμματισμένης παραλαβής είναι διαφορετική από την εν λόγω περίοδο, τότε πρέπει να αλλάξει. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα μια ειδοποίηση αλλαγής που θα σηματοδοτεί αναβολή αν η προγραμματισμένη παραλαβή πρόκειται να ωθηθεί πίσω και επίσπευση εάν πρόκειται να προωθηθεί. Μόλις γίνουν οι απαραίτητες επανατοποθετήσεις, η προβολή στο μέλλον του διαθέσιμου αποθέματος πρέπει να απεικονίσει αυτή την αλλαγή, δηλαδή It  (πριν την αλλαγή) = It  (μετά την αλλαγή) + St , όπου St  είναι η ποσότητα της προγραμματισμένης παραλαβής που μετακινήθηκε στην περίοδο t. Εάν το It  παραμείνει αρνητικό, η επόμενη προγραμματισμένη παραλαβή πρέπει επίσης να μετακινηθεί προς την περίοδο t. Αυτό επαναλαμβάνεται έως ότου το It  γίνει μη αρνητικό ή δεν υπάρχουν άλλες προγραμματισμένες παραλαβές.

 

Η παραπάνω διαδικασία επαναλαμβάνεται μέχρι να εξαντληθούν οι προγραμματισμένες παραλαβές ή το πρόγραμμα να καταλήξει στο τέλος του χρονικού ορίζοντα. Στη δεύτερη περίπτωση αν υπάρχουν προγραμματισμένες παραλαβές, τότε εκδίδεται μια ειδοποίηση αλλαγής είτε για να ακυρώσει εκείνες τις προγραμματισμένες παραλαβές είτε για να τις αναβάλει σε μια αργότερη ημερομηνία. Από την άλλη πλευρά, οι τυχόν απαιτήσεις που δεν μπορούν να καλυφθούν από το διαθέσιμο απόθεμα και τις προγραμματισμένες παραλαβές ονομάζονται καθαρές απαιτήσεις. Έστω ότι t* είναι η πρώτη περίοδος με αρνητική προβολή τρέχοντος αποθέματος. Αυτό σημαίνει ότι οι καθαρές απαιτήσεις θα είναι μηδενικές για όλες τις περιόδους πριν την t*, ίσες με το μέγεθος του πρώτου αρνητικού τρέχοντος αποθέματος για την περίοδο t*, και ίσες με τις μικτές απαιτήσεις για όλες τις περιόδους πέρα από την t*.

 

Typos 20.40

 

Όπου, Nt  οι καθαρές απαιτήσεις της περιόδου t.

 

Υπολογισμός μεγεθών παρτίδας

 

Μόλις υπολογιστούν οι καθαρές απαιτήσεις, πρέπει να προγραμματιστούν οι ποσότητες παραγωγής ή αγοράς που θα τις ικανοποιήσουν. Ακολουθεί περιγραφή των γνωστότερων κανόνων προσδιορισμού του μεγέθους παρτίδας

 

Lot-for-lot (L4L)

Ο L4L είναι ο απλούστερος κανόνας προσδιορισμού του μεγέθους παρτίδας, σύμφωνα με τον οποίο κατά την περίοδο t αναπληρώνονται οι καθαρές απαιτήσεις μόνο της περιόδου t. Ο κανόνας lot-for-lot είναι ελκυστικός, απλός και σύμφωνος με την φιλοσοφία Just in Time (δηλαδή αναπληρώνεται μόνο αυτό που απαιτείται όταν απαιτείται). Δεδομένου ότι δεν συσσωρεύει όλες τις απαιτήσεις μαζί, τείνει να δημιουργεί ένα ομαλότερο πρόγραμμα απαιτήσεων υλικών. Ελαχιστοποιεί το απόθεμα (υποθέτοντας ότι είναι δυνατό να αναπληρωθεί η αντίστοιχη απαίτηση σε κάθε περίοδο) αλλά μεγιστοποιεί το συνολικό κόστος προετοιμασίας / παραγγελίας. Σε περιπτώσεις που το κόστος παραγγελίας είναι μικρό, η L4L είναι πιθανώς η καλύτερη πολιτική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί.

 

Fixed order quantity (F.O.Q.)

Ο κανόνας αυτός υποθέτει σταθερή ποσότητα εντολής ανεξάρτητα της χρονικής περιόδου στην οποία εκδίδεται. Συστήνεται όταν υπάρχουν μηχανήματα καθορισμένης δυναμικότητας και μεγέθους που χρησιμοποιούνται από την παραγωγή για να μεταφέρουν τα υλικά στους τόπους που εκτελούνται οι εργασίες. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις ο κανόνας οδηγεί σε αύξηση των αποθεμάτων και επομένως σε αύξηση του κόστους.

 

Το πρόβλημα της εύρεσης της κατάλληλης σταθερής ποσότητας μιας εντολής (F.O.Q.) είναι παρόμοιο με αυτό της εύρεσης της οικονομικότερης ποσότητας παραγγελίας (Ο.Π.Π.). Η βασική διαφορά είναι ότι η τελευταία υποθέτει σταθερή ζήτηση. Στο M.R.P., η ζήτηση δεν είναι απαραίτητα σταθερή. Ωστόσο, δύναται να χρησιμοποιηθεί το μοντέλο Ο.Π.Π. για να υπολογιστεί η F.O.Q. αν αντικατασταθεί η σταθερή ζήτηση με μια εκτίμηση της μέσης ζήτησης. Έτσι, μέσα από την αναλογία κόστος παραγγελίας A προς κόστος διατήρησης h μπορεί εκτιμηθεί η επιθυμητή συχνότητα των παραγγελιών. Καθώς το A/h αυξάνεται, μειώνεται η συχνότητα και το αντίθετο. Μετά από δοκιμές, μπορεί να υπολογιστεί η συχνότητα που είναι συμβατή με τη δυναμικότητα της γραμμής παραγωγής. Δεδομένου ότι η συχνότητα εξαρτάται από το μέγεθος της παραγγελίας, σε πραγματικές συνθήκες μπορεί να αλλάζει συχνά.

 

Fixed order period (F.O.P.)

O κανόνας αυτός προσπαθεί να μειώσει τον αριθμό των εντολών αθροίζοντας τις καθαρές απαιτήσεις πολλών περιόδων. Έτσι, αν πρόκειται να παραχθεί ή να αγοραστεί κάτι την περίοδο t, τότε παράγεται ή αγοράζεται όλη η απαίτηση των περιόδων t, t + 1,...,t + P-1, όπου P είναι η παράμετρος της πολιτικής που ακολουθείται κάθε φορά. Εάν P = 1, η πολιτική είναι ίδια με την lot-for-lot, δεδομένου ότι παράγονται μόνο οι απαιτήσεις για την τρέχουσα περίοδο. Ένας τρόπος να καθοριστεί η «βέλτιστη» τιμή για το P είναι να χρησιμοποιηθεί το μοντέλο Ο.Π.Π., διαιρώντας την οικονομική ποσότητα παραγγελίας προς τη συνολική ζήτηση.

 

Χρονικός συντονισμός

 

Το M.R.P. χρησιμοποιεί σταθερούς χρόνους αναπλήρωσης. Ωστόσο, στην πράξη οι πραγματικοί χρόνοι παραγωγής ή οι χρόνοι παράδοσης από τους προμηθευτές ποικίλουν. Ο αρμόδιος για το σχεδιασμό αντιμετωπίζει αυτή την δυσκολία επιλέγοντας απαισιόδοξες (μακροχρόνιες) εκτιμήσεις για τους προγραμματισμένους χρόνους αναπλήρωσης. Ωστόσο, όσο μεγαλύτεροι είναι οι προγραμματισμένοι χρόνοι αναπλήρωσης τόσο μεγαλύτερο γίνεται το απόθεμα.

 

Σε ένα σύστημα M.R.P. συχνά χρειάζεται να αντιμετωπιστούν μη αναμενόμενες καταστάσεις, όπως για παράδειγμα καθυστερημένη περάτωση των εντολών παραγωγής, αλλαγή των απαιτήσεων και μεγάλο μέρος των υλικών να χάνεται λόγω φύρας. Στην πράξη διακρίνονται συνήθως τρεις κύριες πηγές αβεβαιότητας:

 

  • Η ζήτηση και ο συγχρονισμός της ζήτησης δεν είναι γνωστά εκ των προτέρων.
  • Ο συγχρονισμός της παραγωγής υπόκειται σχεδόν πάντα σε μεταβολές λόγω διακοπών παραγωγής (βλάβες, επισκευές και άλλα), ποιοτικών προβλημάτων, διακυμάνσεων της εργατικού δυναμικού κ.α.
  • Οι ποσότητες παραγωγής (ή ποσότητες παραλαβής από προμηθευτές) είναι αβέβαιες καθώς η ποσότητα των προϊόντων που παράγεται τελικά μπορεί να είναι μικρότερη από την ποσότητα που αρχικά είχε υπολογιστεί λόγω απωλειών (φύρας) ή αστοχίας κατά την κατασκευή.

 

Kurumsallaşma-24Προς αυτήν την κατεύθυνση, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το απόθεμα ασφαλείας που παρέχει προστασία από την αβεβαιότητα των ποσοτήτων της παραγωγής / παραλαβής και της ζήτησης. Σε αντιστοιχία, μπορεί να υποτεθεί και μια χρονική ανοχή ασφαλείας (χρόνος αναπλήρωσης ασφαλείας) για την προστασία από τις αβεβαιότητες κατά τον συγχρονισμό παραγωγής και ζήτησης. Όσον αφορά στους χρόνους ανοχής των αγοραζόμενων ειδών που παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις και μεταβλητότητα ενδείκνυνται να καθορίζονται εγγυημένοι χρόνοι ανοχής και παράδοσης μέσω ρητρών που περιέχονται στις συμβάσεις με τους προμηθευτές. Σε κάθε άλλη περίπτωση προτείνεται οι χρόνοι ανοχής που περιλαμβάνονται στα αρχεία αποθεμάτων να αντιστοιχούν στο μέγιστο απαιτούμενο χρόνο ανοχής.

 

Τέλος, μπορεί να καθοριστεί εξαρχής ένα ποσοστό προσαρμογής απωλειών, το οποίο ουσιαστικά αυξάνει σε κάποιο μικρό βαθμό τις απαιτήσεις επιβάλλοντας είτε μεγαλύτερες εντολές παραγωγής είτε μεγαλύτερες παραγγελίες αγορών. Πρέπει ωστόσο να επισημανθεί ότι η αποτελεσματικότητα οποιασδήποτε στρατηγικής που αφορά στην προσαρμογή απωλειών εξαρτάται από τη μεταβλητότητα των ίδιων των απωλειών.

 

Παράδειγμα

 

Ένα εργοστάσιο παρασκευάζει καρέκλες. Ένας τύπος είναι καρέκλα γραφείου Α, με κατάλογο υλικών, ο οποίος παρουσιάζεται στο σχήμα 20.9. Σε κάθε επίπεδο δίνεται μια περιγραφή των ειδών, ενώ στις παρενθέσεις αναγράφεται ο αριθμός των εξαρτημάτων για την παραγωγή ενός υποπροϊόντος του ανώτερου επιπέδου. Το εργοστάσιο πουλάει σαν τελικό προϊόν την καρέκλα Α και σαν ανταλλακτικό το μαξιλάρι Ι. Συγκεκριμένα, το τμήμα πωλήσεων του εργοστάσιου πρέπει να ικανοποιήσει τις παρακάτω εντολές πωλήσεων τελικών προϊόντων και ανταλλακτικών στις αντίστοιχες εβδομάδες:

 

 Πίνακας 20.1: Ανεξάρτητη ζήτηση τελικών προϊόντων και ανταλλακτικών

 Pinakas 20.1 Aneksarthth zhthsh telikwn proiontwn kai antallaktikwn

 

Πίνακας 20.2: Αρχείο Αποθεμάτων

Pinakas  20.2 Arxeio Apothematwn 

 

Pinakas 20.2 Arxeio Apothematwn b

 

Pinakas  20.2 Arxeio Apothematwn c 

 

Pinakas 20.2 Arxeio Apothematwn d

 

Pinakas 20.2 Arxeio Apothematwn e

 

Pinakas 20.2 Arxeio Apothematwn f

 

Pinakas 20.2 Arxeio Apothematwn g

 

Pinakas 20.2 Arxeio Apothematwn h

 

Pinakas 20.2 Arxeio Apothematwn i

 

Πηγή: Διοίκηση Εφοδιασμού, Λάμπρος Λάιος, Πειραιάς 2010

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: