Inventory Management: Push Systems, Αρχείο, Κατάλογοι, Διαδικασία

Οι προβλέψεις της ζήτησης και το κύριο πρόγραμμα της παραγωγής είναι κύριες εισροές σε ένα σύστημα M.R.P..

Αποτελούνται από όλες τις βασικές Πηγές Απαιτήσεων (ποσότητα και ημερομηνία παράδοσης) για όλα τα είδη ανεξάρτητης ζήτησης.

 

Το πρόγραμμα παραγωγής περιλαμβάνει ένα σύνολο στοιχείων όπως τον κωδικό κάθε είδους, την απαιτούμενη ποσότητα, την ημερομηνία παράδοσης για κάθε εντολή πώλησης και τις αντίστοιχες προβλέψεις για κάθε είδος ανεξάρτητης ζήτησης. Αυτές οι πληροφορίες χρησιμοποιούνται από το M.R.P. για να υπολογιστούν οι μικτές απαιτήσεις που κινούν τη διαδικασία προγραμματισμού.

 

Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι το πρόγραμμα παραγωγής περιορίζεται από την προβλεπόμενη δυναμικότητα κάθε γραμμής παραγωγής ή παραγωγικού πόρου. Αν η προβλεπόμενη δυναμικότητα με τη μορφή εξοπλισμού, προσωπικού και αγοραζόμενων υλικών (ιδιαίτερα συστατικών με μεγάλους χρόνους ανοχής) δεν είναι επαρκής να καλύψει το χρονοδιάγραμμα της παραγωγής, οι πόροι πρέπει να αυξηθούν και οι υπεύθυνοι πρέπει να ενημερωθούν ότι η προβλεπόμενη ζήτηση του προϊόντος από τους πελάτες δεν μπορεί να ικανοποιηθεί.

 

Αρχείο αποθεμάτων

 

Κατάσταση αποθέματος

Το αρχείο αποθεμάτων δείχνει το πραγματικό επίπεδο αποθέματος για κάθε είδος, τις προς παραγγελία ποσότητες, τις ποσότητες αποθέματος που έχουν υποβληθεί σε επεξεργασία και τις ποσότητες αποθέματος που έχουν ήδη δεσμευθεί για μελλοντικές εργασίες. Η γνώση των διαθέσιμων αποθεμάτων (on hand inventory), των προγραμματισμένων παραλαβών, των προγραμματισμένων αναλώσεων και αποστολών είναι σημαντική στον καθορισμό των καθαρών απαιτήσεων (net requirements). Αυτή η διαδικασία καλείται συχνά ανάλυση κάλυψης (coverage analysis) και περιλαμβάνει τον καθορισμό του τμήματος της ζήτησης που καλύπτεται από το διαθέσιμο απόθεμα, τις εντολές προμήθειας, διακίνησης και παραγωγής που είναι σε εξέλιξη. Εάν οι απαιτήσεις δεν άλλαζαν ποτέ και οι εντολές παραγωγής τελείωναν πάντα εγκαίρως, όλες οι υπάρχουσες προγραμματισμένες παραλαβές θα αντιστοιχούσαν ακριβώς στις επόμενες απαιτήσεις. Δυστυχώς, η ζήτηση αλλάζει και οι παραγωγικές εργασίες δεν τελειώνουν πάντα εγκαίρως, και έτσι οι προγραμματισμένες παραλαβές πρέπει μερικές φορές να επαναπροσδιοριστούν.

 

Κανόνες αναπλήρωσης / παραγωγής

Το αρχείο των αποθεμάτων παρέχει επίσης για κάθε είδος την πολιτική και τις παραμέτρους αναπλήρωσης / παραγωγής. Κρίσιμη παράμετρος σε κάθε περίπτωση είναι το μέγεθος της παρτίδας (lot-size). Η επιλογή του βέλτιστου κανόνα lot-sizing ταλαντεύεται μεταξύ δυο αντίθετων τάσεων. Η μια τάση είναι η δημιουργία πολλών εντολών παραγωγής (ή αγοράς) μικρών ποσοτήτων που αυξάνουν το διαχειριστικό κόστος, αλλά μειώνουν το απόθεμα. Η δεύτερη τάση είναι η δημιουργία ολίγων εντολών παραγωγής (ή αγοράς) μεγάλων ποσοτήτων που έχουν μικρότερο διαχειριστικό κόστος αλλά αυξάνουν το απόθεμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το κόστος παραγγελίας / προετοιμασίας χρησιμοποιείται ως φίλτρο λόγω περιορισμένης δυναμικότητας. Στόχος είναι να σχεδιαστεί ένας κανόνας μεγέθους παρτίδας έτσι ώστε υψηλά κόστη παραγγελίας ή προετοιμασίας να οδηγούν σε μεγαλύτερες παρτίδες (lots). Δεδομένου ότι οι μεγαλύτερες παρτίδες απαιτούν μικρότερη προετοιμασία, καταναλώνεται λιγότερη διαθεσιμότητα. Αντιθέτως, όταν η δυναμικότητα δεν είναι περιορισμένη, τα μικρότερα κόστη προετοιμασίας(setup costs) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μειωθεί το μέγεθος των παρτίδων και κατά συνέπεια το απόθεμα. Κατά συνέπεια, με τη ρύθμιση αυτή ο αρμόδιος για το σχεδιασμό μπορεί να «διαθέσει» απόθεμα για να «κερδίσει» σε δυναμικότητα.

 

MG 0170-e1436530103261-742x348

 

Κατάλογοι υλικών

 

Όπως έχει ήδη αναφερθεί το M.R.P. συνυπολογίζει τα τελικά προϊόντα και τα συστατικά τους μέρη (lower-level items). Η σχέση μεταξύ ενός τελικού προϊόντος και των συστατικών που το συνθέτουν περιγράφεται από έναν κατάλογο υλικών (Bill of Materials - BOM), όπως φαίνεται στο σχήμα 20.9. Η ζήτηση για το τελικό προϊόν δημιουργεί την εξαρτημένη απαίτηση για τα συστατικά που το συνθέτουν σε χαμηλότερο επίπεδο. Πιο συγκεκριμένα, με βάση το πρόγραμμα παραγωγής πραγματοποιείται μια «έκρηξη» των τελικών προϊόντων, έτσι ώστε να υπολογισθούν οι απαιτήσεις σε ενδιάμεσα προϊόντα, εξαρτήματα και πρώτες ύλες. Εφόσον για κάθε τελικό προϊόν υπάρχει ένας «κατάλογος υλικών», είναι δυνατόν μέσω της έκρηξης αυτής να υπολογιστούν οι εξαρτημένες απαιτήσεις.

 

Ο κατάλογος υλικών ενός τελικού προϊόντος παρέχει βασικές πληροφορίες για τη δομή, τις ποσότητες και τους χρόνους ανοχής που απαιτούνται για την παραγωγή ή την αγορά των ενδιάμεσων προϊόντων ή υλικών που το συνθέτουν. Η δομή του τελικού προϊόντος αφορά στη σειρά μετατροπής των υλικών σε ενδιάμεσα και τελικά προϊόντα. Πιο συγκεκριμένα, σε κάθε συστατικό δίνεται ένας αριθμός ή κωδικός επιπέδου (Low Level Code - LLC). Αυτός ο κωδικός δείχνει το χαμηλότερο επίπεδο που χρησιμοποιείται ένα συγκεκριμένο συστατικό. Για παράδειγμα, τα τελικά προϊόντα έχουν LLC μηδέν, ένα υποσυγκρότημα συστατικών (subassembly) που χρησιμοποιείται μόνο από το τελικό προϊόν έχει LLC=1, ένα συστατικό που χρησιμοποιείται μόνο από υποσυγκροτήματα που έχουν LLC=1 έχει LLC=2 και ούτω καθεξής.

 

Sxhma 20.9 Katalogos ylikwn

 

Σχήμα 20.9: Κατάλογος υλικών

 

Όπως αναφέρθηκε, ο κατάλογος υλικών παρέχει επίσης πληροφορίες για τους χρόνους ανοχής. Για παραγόμενα είδη ο χρόνος ανοχής αντιστοιχεί στο χρόνο που απαιτείται για να ολοκληρωθεί μια εντολή παραγωγής. Οι χρόνοι παραγωγής προκύπτουν από συγκεκριμένα φασεολόγια για κάθε είδος. Το φασεολόγιο καθορίζει τη σειρά και την αλληλουχία των εργασιών για να παραχθεί ένα προϊόν, καθώς επίσης και τους αντίστοιχους χρόνους παραγωγής και επεξεργασίας (π.χ. χρόνοι αναμονής, επεξεργασίας, μετακίνησης κ.α.). Από την άλλη πλευρά, για αγοραζόμενα είδη ο χρόνος ανοχής αντιστοιχεί στο χρόνο αναπλήρωσης / παράδοσης που απαιτείται από τη χρονική στιγμή έκδοσης μια εντολής αγοράς μέχρι τη χρονική στιγμή παραλαβής της. Σε γενικές γραμμές, οι χρόνοι αναπλήρωσης πρέπει να έχουν καθοριστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να επιτευχθούν χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια από τους προμηθευτές (π.χ. χρήση δαπανηρών μέσων μεταφοράς) και από τους παραγωγικούς πόρους (π.χ. υπερωρίες). Μικροί χρόνοι αναπλήρωσης μπορεί να οδηγήσουν σε διακοπές της παραγωγής, σε υψηλές τιμές, σε υψηλό κόστος μεταφοράς και σε μεγάλες προσπάθειες επίσπευσης των παραγγελιών. Από την άλλη πλευρά, μεγάλοι χρόνοι αναπλήρωσης μπορεί να οδηγήσουν σε αναποτελεσματική αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων.

 

Η διάσταση του χρόνου

 

Στα συστήματα M.R.P., ο χρόνος είτε διαιρείται σε διαστήματα η αντιμετωπίζεται σαν μια συνεχής μεταβλητή. Η απαίτηση που συσσωρεύεται κατά τη διάρκεια ενός χρονικού διαστήματος θεωρείται ότι ισχύει από την έναρξη του χρονικού διαστήματος. Για παράδειγμα, εάν το μήκος των διαστημάτων είναι μια εβδομάδα και κατά τη διάρκεια της τρίτης εβδομάδας υπάρχει απαίτηση για 300 μονάδες τη Δευτέρα, 100 την Τετάρτη, 100 την Πέμπτη και 300 την Παρασκευή, η απαίτηση για το τρίτο διάστημα είναι 800 μονάδες (το άθροισμα των προηγούμενων) και είναι οφειλόμενα για την Δευτέρα το πρωί.

 

Διαδικασία εκτέλεσης

 

Για κάθε επίπεδο LLC του καταλόγου υλικών το M.R.P. εκτελεί τα ακόλουθα βήματα ξεκινώντας από τα τελικά προϊόντα:

 

warehouse-supervisor-750x500Βήμα 1ο: Υπολογισμός καθαρών απαιτήσεων (Netting)
Οι καθαρές απαιτήσεις (net requirements) προκύπτουν από την αφαίρεση του διαθέσιμου αποθέματος (on hand inventory) και των προγραμματισμένων παραλαβών από τις μικτές απαιτήσεις (gross requirements). Οι μικτές απαιτήσεις για τα προϊόντα με  LLC 0 προέρχονται από το MPS.

 

Βήμα 2ο: Υπολογισμός μεγεθών παρτίδας (Lot sizing)
Διαμόρφωση των καθαρών απαιτήσεων σε κατάλληλα μεγέθη παρτίδων για να καθοριστεί η ποσότητα των αντίστοιχων εντολών αγοράς ή παραγωγής.

 

Βήμα 3ο: Χρονικός συντονισμός (Time phasing)
Χρονικός συντονισμός των ημερομηνιών παράδοσης (due dates) με τους αντίστοιχους χρόνους αναπλήρωσης και παραγωγής (lead time) που θα καθορίσουν τους χρόνους έναρξης των εντολών παραγωγής και τους χρόνους έκδοσης των εντολών αγοράς.

 

Βήμα 4ο: Υπολογισμός εξαρτημένης απαίτησης επόμενου επιπέδου (explosion B.O.M)
Με βάση τους χρόνους έναρξης, το μέγεθος των παρτίδων και τον κατάλογο υλικών υπολογίζονται οι μικτές απαιτήσεις όλων των απαραίτητων συστατικών στο επόμενο επίπεδο (από το χαμηλότερο στο υψηλότερο LLC). Για παράδειγμα, κάθε μονάδα προϊόντος Α απαιτεί δύο μονάδες του συστατικού Δ. Επομένως, οι μικτές απαιτήσεις του Δ υπολογίζονται με διπλασιασμό της ποσότητας της προγραμματισμένης έκδοσης της εντολής που αφορά το Α.

 

Βήμα 5ο: Επανάληψη
Επαναλαμβάνονται από την αρχή τα προηγούμενα βήματα έως ότου υποβληθούν σε επεξεργασία όλα τα επίπεδα του κατάλογου υλικών.

 

Πηγή: Διοίκηση Εφοδιασμού, Λάμπρος Λάιος, Πειραιάς 2010

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: